Audiobulb Records / DL / 2026
Miasto rzadko, jeśli w ogóle, milczy. Jego powierzchnia pozostaje w ruchu – sygnały, kroki, wentylatory, samochody, odległe głosy, budowy. Zwykle słyszymy je jako tło, szum pozbawiony znaczenia. Nonturn robi coś odwrotnego, odbiera tym dźwiękom funkcję dokumentu i sprawdza, co stanie się z nimi, kiedy potraktować je jak materiał muzyczny.
Repeating Town powstało wyłącznie z nagrań terenowych wykonanych w Koenji, Tokio. Nie ma tu tradycyjnych instrumentów. Pocięte próbki zostają podporządkowane rytmicznej siatce 96 BPM, powtarzają się, nachodzą na siebie i zderzają. Kroki stają się perkusją, mechaniczny pomruk – fakturą, przypadkowy trzask – akcentem. To nie miasto ilustruje muzykę. To miasto zostaje zmuszone do jej zagrania i brzmi to jak najlepsza orkiestra.
Najciekawsze jest to, jak szybko nagrania tracą swoje pierwotne znaczenie. O ile pojedynczy dźwięk można jeszcze rozpoznać jako fragment ulicznego otoczenia, o tyle w zestawieniu z kolejnymi próbkami zaczyna on pełnić już czysto muzyczną funkcję. Kroki, sygnały czy praca urządzeń zostają sprowadzone do rytmu, krótkiego akcentu albo powtarzającej się faktury. Nonturn nie próbuje więc odtworzyć konkretnego miejsca, ale wykorzystuje jego charakterystyczne, powracające elementy do stworzenia własnej struktury.
Repeating Town nie opowiada o żadnym konkretnym miejscu, choć korzysta wyłącznie z jednego – z Tokio. W tych nagraniach miasto traci swoją oczywistość, jakby ktoś wymazał z niego geograficzne współrzędne. Z czasem przestaje mieć znaczenie, skąd wzięły się poszczególne dźwięki. Ważniejsze staje się to, jak działają w nowej konstrukcji. To trochę jak patrzenie na fragment muru wyrwany z kontekstu, nagle nie przypomina już architektury, tylko abstrakcyjny kształt. Nic tu nie zostało wymyślone, a jednak wszystko zmienia funkcję.
Repeating Town ma w sobie coś z musique concrète przepuszczonej przez doświadczenie muzyki klubowej. Stabilne tempo nadaje całości „taneczny impuls”, ale zamiast syntetycznych brzmień pojawia się materia codzienności. Nie chodzi przy tym o prostą próbę „zrobienia bitu” z odgłosów ulicy. Nonturn interesuje się raczej momentem, w którym dźwięk nie jest już informacją, a zaczyna być fizycznym zdarzeniem. Wtedy szum klimatyzatora może mieć ciężar basu, sygnał przejścia – funkcję hi-hatu, a przypadkowa rozmowa staje się niemal abstrakcyjnym szmerem.
Właśnie tutaj album najbliższy jest myśleniu postklubowemu. Rytm nie służy wyłącznie organizacji czasu, ale pozwala dostrzec regularność tam, gdzie pozornie panuje chaos. 96 BPM staje się rodzajem rusztowania, na którym Nonturn zawiesza fragmenty rzeczywistości. Powtarzalność nie oznacza jednak monotonii. Przeciwnie – drobne przesunięcia, nakładanie się próbek i różnice w ich długości sprawiają, że struktura pozostaje w ciągłym, niemal organicznym ruchu.
Repeating Town nie jest klasycznym albumem field recording. Bardziej przypomina próbę znalezienia muzycznej logiki w tym, co zwykle przemyka nam pod radarem. Nonturn nagrywa miasto, ale sprawia, że zaczyna ono powtarzać własne gesty jak rytm. A kiedy po odsłuchu wracamy do swojej ulicy – do sygnałów, kroków, jednostajnego szumu urządzeń – trudno nie zauważyć, że podobna muzyka już tam jest. Po prostu na co dzień nie mamy czasu, żeby ją naprawdę usłyszeć.
Data wydania: 22 sierpnia 2026
Artur Mieczkowski