Nyege Nyege Tapes / MC/DL / 2025
Anomaly Index akt muzycznej archeologii, rytuał z przeszłości, który rezonuje z przyszłością. W świecie, w którym fonogramy często traktuje się jak neutralne zapisy dźwięków, Nkisi otwiera je jako przestrzeń drgań, glitchy, szumów i artefaktów – jako doświadczenie prymitywnej “noise music”. Te nagrania z Kamerunu, Papui-Nowej Gwinei i innych odległych zakątków, pochodzące sprzed 1910 roku, zostały potraktowane nie jak etnograficzny dokument, ale jak materiał żywy, gotowy do przetworzenia, rozciągnięcia i przemiany.
Na Side A NkisiI nie tyle rejestruje dawne błędy technologii, ile traktuje je jak pełnoprawny materiał kompozycyjny. Trzaski, zapadnięcia dźwięku, pękające pętle i niestabilne częstotliwości zostają tu wyciągnięte na pierwszy plan, powiększone niczym pod akustycznym mikroskopem. To obszar, w którym to, co kiedyś uznawano za „szum tła”, nabiera własnej logiki – staje się pulsacją, rytmem, materią. W tej parakustycznej przestrzeni interferencje i deformacje nie są śladem technicznej niedoskonałości, lecz architekturą utworu.
Tym materiałem Nkisi wpisuje się w tradycję takich twórców jak The Hafler Trio, czy Zoviet France, od wczesnego industrialu po eksperymenty z taśmą. To projekty, które pokazały, że dźwięk ma swoją fizykę i że glitch potrafi ujawnić więcej niż perfekcyjne nagranie. Anomaly Index rozwija tę linię myślenia, ale nie jako pastisz czy hołd dla archiwów. Nkisi traktuje je jak surowiec do ponownego wymodelowania: tak, jakby historia nagle przestała być zamknięta, a mogła raz jeszcze zostać wprowadzona w obieg poprzez współczesne narzędzia i nowe sposoby słuchania.
Dlatego Anomaly Index nie jest retro-projektem ani próbą odtworzenia dawnych estetyk. To album, który rekonstruuje alternatywną historię muzyki eksperymentalnej – taką, w której język industrialu, musique concrète czy field recordingu powstaje nie w laboratoriach awangardy, lecz w trzasku cylindrów, w pyle czasu, w glitchu zapisanym sto lat temu.
Na Side B wprowadza minimalistyczną perkusję i elektronikę, zderzając archaiczne nagrania z nowoczesnymi strukturami. To jak dialog pomiędzy technologią a żywiołem, między przeszłością a spekulatywną przyszłością – tam, gdzie echo dawnych rytmów spotyka się z tętniem klubowej energii. W tym świetle Anomaly Index staje się czymś w rodzaju mostu: łączy barwę pola i pierwotnej rytualności (bo Nkisi od lat pracuje z polirytmią i afrofuturystycznym bitem) z surowym, glitchowym estetyzmem eksperymentu.
Ale też Anomaly Index to muzyka dla uważnych – manifest dla tych, którzy chcą słyszeć historię brudu i przejścia. To przypomnienie, że precyzja i czystość nagrania to tylko jedna z wielu wartości – a szum, trzask, losowy fractal dźwięku mogą być równie potężne. W tym sensie album wpisuje się w idee futurystów typu Luigi Russolo – którzy już w 1913 postulowali „hałas jako muzykę” – ale robi to z odwrotną genealogią.
Data publikacji: 28 listopada 2025
Artur Mieczkowski