Wydanie własne / DL / 2025
蒼白の影 (Pale Figure) to swoisty, dźwiękowy hołd złożony jednemu z najważniejszych artystów japońskiej awangardy – Shūjiemu Terayamie. Lost Colossus tworzy z tego materiału kolaż filmowych wspomnień, cytatów i niedopowiedzeń – audiofilm utkany z fragmentów dźwiękowych jego dzieł, z ich emocjonalnego i surrealistycznego DNA. To list swego rodzaju miłosny do reżysera, którego kino nie bało się intymności, brudu, fantazji i duchowego niepokoju.
Już od pierwszych minut Pale Figure wyczuwa się, że nie chodzi tu o zwykły ambient czy muzykę ilustracyjną. To raczej świadome nurkowanie w świecie Terayamy – gęstym, cielesnym, poetyckim. Szumy, zniekształcenia, głosy zza ekranu tworzą aurę jakby zapisu snu, z którego dopiero co się obudziliśmy. Strzępy dialogów czy dźwięków wydają się bardziej echem niż cytatem – jakby to sam duch Terayamy przemawiał przez zatarte taśmy.
Podczas słuchania Pale Figure nie towarzyszy nam poczucie retrospekcji, lecz wrażenie mediumicznego kontaktu z czymś, co trwa poza czasem. Lost Colossus nie cytuje Terayamy – on go przywołuje. Jak wcześniej w pracy nad La Jetée Chrisa Markera, artysta nie rekonstruuje, lecz pozwala, by głosy przeszłości przemówiły przez dźwięk. Ta relacja z Terayamą ma wymiar głęboko osobisty, niemal konfesyjny – jakby album był próbą dotknięcia czegoś, co kiedyś zostało zasiane i wciąż rezonuje. Dlatego Pale Figure nie jest tylko kolażem – to emocjonalny rytuał, subtelny przewodnik po świecie, który nadal działa jak zaklęcie.
Pale Figure nie prowadzi za rękę – raczej uchyla drzwi do świata, który wciąga niczym labirynt. Lost Colossus, podobnie jak Terayama w The Labyrinth Tale czy The Trial, nie konstruuje znaczeń, lecz je rozprasza, zostawiając miejsce na błądzenie, intuicję i własną wrażliwość. Swoiste echo – ślad, który przyciąga, ale nie mówi dokąd iść.
Data wydania: 24 lipca 2025
Artur Mieczkowski