Od dawna nie myślałem o Psychick Youth, tym kulcie przeciwko kultom, ale prawda jest taka, że świetnie się bawiłem i poznałem wielu dobrych ludzi, z wieloma z nich wciąż utrzymuję kontakt. Kiedy jednak pozostawiono to w rękach innych, którzy po prostu nie byli częścią tego wszystkiego, ludzie zaczęli podłączać się pod ten pociąg i ostatecznie nie odpowiedzieli na żadne pytania. Potem pojawiły się nieudane książki i nieudane filmy dokumentalne, w których głównym priorytetem wydawało się być wzięcie pieniędzy i liczenie na najlepszy obrót spraw.
Prasa opisywała to w ten sposób: „Thee Temple Ov Psychick Youth, czyli TOPY, wyłoniło się z brytyjskiego undergroundu industrialnego jako dziwna mieszanka sieci okultystycznej, projektu artystycznego opartego na performansie i ruchu kontrkulturowego. Ściśle związane z Psychic TV i Genesisem P-Orridge’em, zacierało granice między muzyką, rytuałem, manipulacją mediami a eksperymentem społecznym. Prasa często miała trudności ze zdefiniowaniem tego zjawiska, opisując TOPY jako wszystko – od antykultu po anarchiczny ruch artystyczny oparty na sigilach, kulturze taśmy i radykalnych ideach dotyczących tożsamości oraz świadomości. Wykorzystywanie obrazów rytualnych, podziemnych publikacji i globalnych »punktów dostępu« pomogło stworzyć aurę tajemnicy, która przez lata podsycała fascynację i kontrowersje. Autorzy często łączyli grupę z takimi postaciami jak Aleister Crowley i William S. Burroughs, umieszczając ją w tradycji artystycznego i kulturowego wywrotu. Dziesięciolecia później TOPY wciąż postrzegane jest jako jeden z najbardziej prowokacyjnych i wpływowych ruchów, jakie wyłoniły się z postindustrialnej Wielkiej Brytanii”.
To mniej więcej tyle, do czego większość ludzi zdołała się zbliżyć, ale my byliśmy wewnątrz tego wszystkiego i to właśnie my ostatecznie to zakończyliśmy. Misja rzeczywiście została zakończona.
Data wydania: 11 września 2026