7-9 sierpnia 2026, Pałac w Brzeźnicy (gmina Dąbie, woj. Lubuskie)
Trzy dni muzyki, teatru, tańca, eksperymentu i rzeki. Meandry czyli swobodne poszukiwanie, eksplorowanie nowych przestrzeni i rozszerzanie swoich doświadczeń. 7-8-9 sierpnia w Pałacu w Brzeźnicy (gmina Dąbie, woj. Lubuskie) odbędzie się pierwsza edycja Festiwalu jednoczącego sztukę alternatywną, niezależną i eksperymentalną z ekologią. Tuż nad rzeką Bóbr zagrają m.in. SIKSA, Shepherds Of Cats, Olga Balińska & Wojtek Kurek, Teatr Terminus A Quo, Teatr 3.5, Teatr Pomarańcze W Uchu Na Skarpie Bez Kartki, i wiele innych. W ramach programu odbędą się także warsztaty i prelekcje zahaczające o rzemiosło, permakulturę, budownictwo naturalne i temat rzeki.
A
więc Meandry jako bezpośrednie nawiązanie do rzeki, jako źródła
twórczych poszukiwań i elementu lokalnej tożsamości oraz jako
alegoria do niezależnych i samokształtujących sie nurtów
twóczych, wymykających się mainstreamowi.
Na miejscu znajdziecie: dwie sceny – jedna w plenerze, druga wewnątrz pałacu, pole namiotowe, strefy warsztatowe, chilloutowe, gastro, dużo natury, dużo sztuki i przestrzeni pod swobodę. Bilety i karnety dostępne na meandryfestiwal.pl/bilety
Wstępny program (rozkład na dni i wstępne godziny)
PIĄTEK:
PRELEKCJE:
- Magda Bobryk (Temat R.Z.E.K.A.) – 15:00
KONCERTY/SPEKTAKLE/PERFO:
- ROOM – 17:00
- Kaszana Quartet – 18:00
- Teatr pomarańcze w uchu na skarpie bez kartki – 19:30
- Arrhytmus – 22:00
- Gałgał – 23:00
DJ SETY: 00:00
SOBOTA:
PRELEKCJE:
- Tomasz (Dom, który nie rani planety. Duża odpowiedzialność lokalnego rzemiosła) – 12:00
- Damian Warszawski (Meandry myślenia. Jak permakultura zmienia nas z konsumentów w opiekunów ziemi.) – 13:00
KONCERTY/SPEKTAKLE/PERFO:
- OBWK- 17:00
- Tasman – 18:30
- GO! – 19:00
KONCERTY/SPEKTAKLE/PERFO:
- Teatr 3.5 – Ziemia Jest Płaska. Dzbanie – 21:30
- Siksa – 23:00
DJ SETY 00:00:
NIEDZIELA:
KONCERTY/SPEKTAKLE/PERFO:
- Shepherds Of Cats – 12:00 – Sala Performatywna *
WARSZTATY:
- Ada Bednarek – ceramika – 13:30
KONCERTY:
- USTA/LENIA – 17:30
- Jaman – 19:00
- Jaszczur – 20:30 (ZAKOŃCZENIE FESTIWALU)
Jaman
Gdzieś pod baobabem, pomiędzy falafelem a gibonem, leży Jaman – wrocławski kwintet zawieszony między wieloma gatunkami, jednak podszywający się pod reggae. Śpiewają piosenki o wszelkich aspektach bycia jamanem, czyli o troskach, radościach i chodzeniu na całodniowe spacery. Pulsująca sekcja rytmiczna, suchość w ustach, dialogi gitary z klarnetem i skradająca się elektronika w połączeniu z barwnymi wokalami i dubami na żywo to coś, czego jeszcze nie słyszeliście… chyba, że już znacie Jamana.
Jaman to zlepieniec złożony z muzyków od lat tworzących Klub Szalonych. Poszczególni członkowie tej supergrupy współtworzą zespoły takie jak Torteks, Sneaky Jesus, Ślina czy Daffodil Pill. Premiera ich debiutu płytowego przewidziana jest na ten rok.
Kaszana Quartet
Kaszana Quartet to zespół utworzony przez Kacpra Cempę w lipcu 2024 w Gdańsku. W skład zespołu wchodzą studenci wydziału jazzu Akademii Muzycznej w Gdańsku im. Stanisława Moniuszki. Tworzą muzykę jazzową opartą na motywiczności, otwartych formach i pięknych harmoniach opisujących osobiste przeżycia członków zespołu. W ich muzyce słychać również wpływ hiphopu, groove oraz drumnbassu.
Teatr 3.5 – „Ziemia jest płaska. Dzbanie”
„Ziemia jest płaska. Dzbanie” – to hasło niemal żywcem wyrwane z otchłani internetu. Wspólnej przestrzeni dla coraz to większej liczby ludzi na całym świecie. Na naszych oczach tworzy się i rozwija kolejny 5 –ty wymiar – cyberprzestrzeń, wirtualna rzeczywistość pozostająca w nieustającej relacji ze światem, który postrzegamy tradycyjnie. W cyberprzestrzeni znajdziemy niemal każdą, najbardziej nawet nieśmiałą myśl ludzkości, a każda teoria, nawet ta najbardziej absurdalna znajduje szybko grono fanatycznych wyznawców. W cyberprzestrzeni swój pokarm pobierają idee i nie pozostają bez wpływu na świat analogowy. Nieuchronne sprzężenie zwrotne wiąże kolejne porcje naszego życia coraz silniej z „siecią”. Nawet kwestia wyborów politycznych staje się sprawą wzajemnego oddziaływania dwóch światów i ich reguł. Nasze przedstawienie, to właściwie pytanie o wolność i umiejętność oddzielania prawdy od fikcji. Czy manipulacja może mieć granice? Czy istnieje, w ogóle coś takiego jak „prawda”?
Teatr Pomarańcze W Uchu Na Skarpie Bez Kartki – „Smolarek”
Co by było gdyby po raz drugi tworzono człowieka na nowo? Jakby wyglądało odrodzenie człowieka po ogromnej epidemii lub wojnie nuklearnej – w świecie zupełnie zniszczonym, pełnym ruin i resztek dawnej cywilizacji? Jak wyglądałby nowy świat, gdyby pierwszym stworzonym od nowa człowiekiem był Polak? Czy Polska po katastrofie różniłaby się od Polski obecnej? Czy w końcu byłaby szansa na wyższą kwotę wolną od podatku? Czy to Bóg czy ktoś inny byłby takim szaleńcem by dać człowiekowi drugą szansę, mimo że on sam doprowadził do swojej zagłady ignorując noszenie maseczek? Ale najważniejszym pytaniem jakie warto postawić sobie to czy kataklizm i zupełne wyniszczenie rasy ludzkiej potrafią zabić w Nas tradycję organizowania kolejnych Mistrzostw Piłkarskich? Ten spektakl powstał właśnie po to by przeanalizować wszystkie te kwestie i dać, czasem niejasne i niepewne, odpowiedzi.
Shepherds Of Cats
Shepherds of Cats & VJ Pietrushka to unikalny projekt audiowizualny. Używając swobodnej improwizacji jako podstawowego narzędzia, grupa opowiada dźwiękowe historie nierozłącznie uwikłane w kontekst wizualny. Spektakle audiowizualne powstają w czasie rzeczywistym i w szczególny sposób nawiązują grę z odbiorcą i jego oczekiwaniami. Odbiorcy zanurzeni są w klimatycznej masie dźwięków, hipnotyzującej i rytmicznej medytacji, frenetycznym dialogu instrumentów, hałaśliwym chaosie lub przyjemnym melodyjnym doświadczeniu. Style muzyczne często przenikają się, grają w kontrapunkcie, albo walczą ze sobą o swoje miejsce w całej opowieści. Z jednej strony mamy do czynienia z celową potyczką, przypadkiem i brakiem scenariusza, a z drugiej z bardzo wyrazistą formą, która wyłania się w trakcie wydarzenia i zaskakuje spójnością.
Siksa
SIKSA (słowo z języka jidysz, pot. pogard. młoda dziewczyna postrzegana jako wulgarna, niedoświadczona i niedojrzała) to feministyczny duet ułożony na głos, bas, tekst i ciała. Koncerty SIKSY łączą z sobą energię koncertu punkowego, poezji performatywnej czy tańca współczesnego a w interakcji z publicznością nabierają jedynych w swoim rodzaju walorów dramatycznych. W ograniczeniach instrumentarium i obecności scenicznej duet znajduję siłę, by stworzyć własną drogę. Opiera się czasem o wspomnienia z dzieciństwa, innym razem o bajki i legendy, czy rzeczywistość przetworzoną przez nieskrępowane i niepohamowane spojrzenie SIKSY. W jej twórczości to co osobiste spotyka się z politycznym a to co niewypowiedziane z tym co wykrzyczane.
Na rozwalonej nie przez nas mapie świata coraz mniej jest miejsc, w których można inspirować się wzajemnie swoją głupotą. Zamknięcia, wypowiedziane umowy najmu, podniesiony czynsz, małe kluby w tarapatach, a do tego brak ubezpieczenia i kasy na terapię. By dobić resztki nikomu nie potrzebnego i niemożliwego do spieniężenia pojebaństwa, Grande Donna Freiheit zostaje oskarżona o manipulacje oraz namawianie do robienia rzeczy niepotrzebnych, durnych, prymitywnych i naiwnych. Na jej mały choć wielki zespół Grande Donna Freiheit & Her Spiders from the Squat rzucony zostaje cień delegalizacji i wyrzutów sumienia. Co robić w tej pieprzonej sytuacji? Może po prostu przypomnieć, że wszyscy w głębi serca jesteśmy pająkami i wystarczy tylko skrzyknąć zespół na nowo? No i oczywiście nagrać raz jeszcze kasetę, na której był on najokrutniej głupi, a przez to najbardziej rebel & together? DO IT! W końcu to też twój zespół!
Wojtek Kurek & Olga Balińska
Wojtek Kurek & Olga Balińska to duet eksplorujący różnorodne formy narracji. Tworzą historie inspirowane azjatyckimi formami scenicznymi, subkulturami lat 80 –tych, współczesną muzyką elektroakustyczną, surowym językiem ruchu i swobodną improwizacją. Kreują autonomiczny język performatywny, w którym dźwięk i obraz są minimalistyczne oraz precyzyjne. Codzienne gesty, trans i improwizacja zabarwione humorem są motywem przewodnim ich występów. Tworzą fabułę, mając świadomość roli dynamiki i napięcia między pauzą a działaniem.
Obecnie pracują z papierem, wykorzystując zarówno jego potencjał materialny, jak i niematerialny aspekt: co znajduje się na tym papierze? Delikatnie go muskają, podnoszą i pozwalają mu opadać, kruszą go, robią w nim dziurę. Wszystkie te bodźce dźwiękowe mają konsekwencje wizualne – papier się wygina. Dźwięk równa się wygięciu, więcej wygięć równa się mniej dźwięku. W końcu papier sam staje się wykonawcą.
Room
Maria Mikołajewska i Jotka jako duo w relacji ruch – dźwięk w tym projekcie skupiają się na temacie dopowiadania, szczątkowych informacji, z których usiłują wydobyć emocje.Muzyka w perfomensie przybiera formę setu DJskiego z szumów i skrawków. Autorskie bity mieszane z dźwiękami pustego pomieszczenia są anemiczne, zcrushowane i wydają się dochodzić zza ściany bądź próbować się przedostać przez zmarnowany, dogorywający sprzęt. Ruch nawiązuje do swobodnego, samotnego tańca w pokoju. W takiej przestrzeni można pozwolić sobie na poruszanie bez oceny i bez kontroli, tańczyć tylko dla siebie i ewentualnej widowni we własnej głowie. Duet właśnie w zestawieniu tej swobody z tłumionym i ściskanym dźwiękiem szuka pewnej intymności, wzruszenia zawieszonego między swobodnym gestem a trzaskiem głośnika.
GO! Teatr Terminus A Quo
Spektakl „GO!” powstał jako wypowiedź artystyczna grupy, wobec zjawiska powszechnej komercjalizacji życia artystycznego w ogóle. „GO!” jest kontrpropozycją wobec spektakli ulicznych zbudowanych na bazie wielkich scenografii oraz efektów cyrkowo –pirotechnicznych. W miejscu akcji pojawia się kilkunastu aktorów, którzy od samego początku kreują się na beznamiętny, mechanicznie reagujący wyłącznie na sygnał, w postaci ostrego gwizdka tłum. Katastroficzny obraz cyberprzestrzeni. Obraz społeczeństwa zawiniętego w opakowaniu naszej cywilizacji gdzieś pomiędzy Tokyo, Los Angeles, Chengdu, Niemodlinem. A właściwie to wcale nie pomiędzy – ale tam właśnie.
Usta/lenia – Terminus A Quo
„Usta/lenia” to kolejny autorski spektakl Edwarda Gramonta, w którym autor demaskuje obyczajowość polską poprzez sięgnięcie do legendy o Robin Hodzie. Ta zdawałoby się nie przystająca do rzeczywistości naszego kraju legenda posłużyła by zabrzmiały ironiczne słowa prawdy o religii i wierze. Trochę w tym wszystkim jest też mitologii greckiej, ale w sumie nie o Zeusie tutaj mowa.
Arrhythmus
Ideą projektu jest nowa interpretacja wczesnych dzieł Hansa Richtera, Vikinga Eggelinga i Waltera Ruttmanna przy użyciu współczesnych środków audiowizualnych, łączących elementy swobodnej improwizacji i współczesnej sztuki wideo. Wczesne abstrakcyjne dzieła tych niemieckich filmowców z lat 1921–1925 zostają wyjęte z pracowni artystycznych i montażowni z okresu wczesnej Republiki Weimarskiej i poddane procesowi audiowizualnej improwizacji. Niektóre motywy i tematy pojawiające się podczas spektaklu nawiązują bezpośrednio do dzieł Richtera, Eggelinga i Ruttmanna, podczas gdy inne rozszerzają je lub interpretują na nowo, nadając im zupełnie nowy wymiar. Składając hołd tym filmom, artyści jednocześnie całkowicie je dekonstruują. Wyrafinowany rytm ruchomych obrazów zostaje zastąpiony arytmią, a pierwotny, precyzyjny montaż ustępuje miejsca pulsującej energii miejsca, czasu i publiczności.
Piotr Jaszczur Śnieguła
multiinstrumentalista, aktor, kompozytor, instruktor muzyczny, pedagog teatralny, arteterapeuta, tekściarz, poeta kaskaderski. Śpiewa o miłości i innych bzdurach. Współpracuje z Teatrem im. Stefana Batorego, Teatrem Węgajty, Teatrem Dormana w Będzinie, Teatrem im. Stefana Batorego oraz z grupą teatralną PWUNSBK. Technik z zamiłowania, memiarz z powołania. Skomponował muzykę do wielu spektakli teatralnych. Finalista Konkursu Krajowego 24. Ogólnopolskiego Festiwalu Piosenki Artystycznej OFPA w Rybniku. Oficjalny rekordzista Polski w najdłuższej grze na tank drumach. W 2026 roku został nagrodzony Tukanem Publiczności, kilofem im. Jacka Budynia oraz honorowo wyróżniony na 46 Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu.
WARSZTATY / PRELEKCJE
Damian Warszawski
Meandry myślenia. Jak permakultura zmienia nas z konsumentów w opiekunów ziemi.
Tomasz
Dom, który nie rani planety. Duża odpowiedzialność lokalnego rzemiosła