15-17 sierpnia 2025, Budynek YMCA, Stefana Żeromskiego 26
Festiwal Muzyki NowejLuksfery wracają w dniach 15–17 sierpnia 2025 do industrialnej przestrzeni gimnastycznej YMCA w Gdyni, znanej jako IMKA. Druga edycja wydarzenia rozwija idee zapoczątkowane w 2024 roku, kiedy to w murach budynku o modernistycznej fasadzie z charakterystycznymi szklistymi luksferami wystąpili m.in. Księżyc, Raphael Rogiński, Koty&bez oraz Oskar Tomala.
Wysokie na ponad siedem metrów wnętrze sali, pokryte betonowymi ścianami, pozwala eksperymentować z naturalnym pogłosem trwającym aż pięć sekund. To właśnie ta unikatowa akustyka stanowi główny punkt programu: artyści zostaną zaproszeni do tworzenia zestawień dźwiękowych, w których architektura i muzyka splatają się w nierozerwalny dialog.
W 2025 roku festiwal proponuje trzy równoległe wątki: cykl koncertów prezentujących najświeższe zjawiska sceny eksperymentalnej, warsztaty poświęcone technikom pracy z przestrzenią i pogłosem oraz interdyscyplinarne instalacje i interwencje, które rozbłysną w zakamarkach IMKI i wybranych przestrzeniach miejskich. Organizatorzy, zespół młodych pasjonatów, stawiają na proces wspólnotowy – uczestnicy mają nie tylko słuchać, lecz aktywnie współtworzyć wydarzenie, stając się elementem artystycznej struktury.
W repertuarze koncertowym obok dźwiękowych kolaży i dronów znajdzie się miejsce na minimalistyczne improwizacje, brzmienia łączące elektronikę z akustyką preparowanej gitary oraz projekty multimedialne eksplorujące związek ruchu, światła i dźwięku. Warsztaty poprowadzą twórcy znani z innowacyjnego wykorzystania pogłosu i modulacji, a instalacje zaproszą widzów do doświadczania muzyki na poziomie zmysłowym i emocjonalnym.
Festiwal Luksfery to inicjatywa, która z pasją łączy artystyczne poszukiwanie z architektonicznym dziedzictwem Gdyni. Ich ambicją jest nie tylko prezentacja odważnych projektów, lecz także włączenie dźwiękowego eksperymentu w tkankę miasta, by festiwal – niczym fale pogłosu – niósł inspirację daleko poza mury IMKI.
Wystąpią: B3-33, Burchhha, Dylan Kerr, Emiter, Ferdinand Schwarz, Isabel Gustafsson-Ny, Jonáš Gruska, Kristia Michael, Martyna Basta, Petar Petkov, Rosa Vertov, Ryosuke Kiyasu, Una Mist, Weston Olencki, Wojtek Ślefarski.
[15.08] Piątek:
[16.08] Sobota:
14:30 Jonáš Gruska – Traffic Design
17:30 Ferdinand Schwarz – YMCA
18:30 Isabell Gustafsson-Ny – YMCA
20:10 Petar Petkov – YMCA
21:15 Emiter – YMCA
23:00 Una Mist – Desdemona
23:40 Wojtek Ślefarski – Desdemona
[17.08] Niedziela:
18:30 Kristia Michael – YMCA
19:20 Martyna Basta – YMCA
20:50 Rosa Vertov – YMCA
22:05 Weston Olencki & Dylan Kerr – YMCA
B3-33
B3-33 to solowy projekt Bora, gitarzysty Ivo Shandor & The Gozer Worshipers czy Why Bother?, a w przeszłości Lonker See. Muzycznie to luźna improwizacja wokół gatunków takich jak ambient, noise czy rock psychodeliczny. Boro przy pomocy gitary, głosu, basu, jembe i looperów tworzy niekończące się przestrzenne formy. Jego muzyka to klasyczny przykład poszukiwania muzycznego sensu. Artysta ma w dorobku jedną, ale za to podwójną płytę No Hope, No Future Ballads & Poems.
Burchhha
Zeynep Burça Oral, a.k.a. Burchhhha, jest artystką performance media sound dj noise image text zajmującą się komunikacją, mediami i obrzydzeniem. Lubi stawiać publiczność w niewygodnym miejscu, jednocześnie pozwalając jej cieszyć się kolorową powierzchownością poprzez popkulturowe odniesienia. Można ją znaleźć zagrzebaną w różnych undergroundowych scenach i zagnieżdżoną między absurdem a naiwnością.
Dylan Kerr / Weston Olencki
With sharp bitter lines to przede wszystkim zestaw piosenek, który śledzi niesforne więzi między Irlandią a Appalachami. Napisany i wykonany przez berlińskie osoby artystyczne Dylana Kerra i Westona Olenckiego, czerpie z ich wspólnego zainteresowania przestrzeniami między eksperymentalnym dźwiękiem, syntezą wielokanałową i folklorem ludowym. Czerpiąc z prac muzyczek-historyczek, takich jak Dolores Keane i Jean Ritchie, „with sharp bitter lines” wykorzystuje cyfrową syntezę smyczkową, głos, cymbały górskie z Appalachów i talkbox, aby na nowo wyobrazić sobie tradycję ballad.
Dylan Kerr (ur. 1996, Irlandia) jest osobą artystyczną poruszającą się na pograniczu performansu i dźwięku. Jej praktyka jest głęboko związana z miejscem, często tworzy prace, które angażują unikalne właściwości rezonansowe i historie środowisk. Łączy metody oparte na procesach, mikrotonalność i rozszerzone techniki wokalne w celu zbadania zjawisk psychoakustycznych, takich jak dudnienie, wzory interferencyjne i interakcja między głosem a przestrzenią.
Weston Olencki (ur. 1992, Karolina Południowa) jest osobą artystyczną i muzyczną pracującą w Berlinie. Jej projekty pozycjonują instrumenty muzyczne jako miejsca inskrypcji kulturowej, pracując płynnie między eksperymentalnym dźwiękiem, tradycyjną muzyką i ich różnymi przestrzeniami/czasami.
Emiter
Marcin Dymiter porusza się w kręgu elektroniki, field recordingu i muzyki improwizowanej. Tworzy instalacje dźwiękowe, słuchowiska, muzykę do filmów, spektakli teatralnych, wystaw i przestrzeni publicznych. Jest autorem projektu Field Notes. Prowadzi warsztaty dźwiękowe oraz działania przybliżające ideę field recordingu. Gra w projektach: emiter, niski szum, ZEMITER, PICA PICA oraz innych, efemerycznych formacjach. Autor książek Notatki z terenu (2021), Maszyny do ciszy (2023).
Nowa płyta, ELEKTROMAGNETYZM MIASTA to podróż w mało słyszalne obszary, wyładowania elektryczne, buczące wentylatory, wystawy sklepowe i bankomaty. Miejska rzeczywistość to setki, tysiące urządzeń, które pracują w tym samym czasie, tworząc interferencje i kumulując brzmienia. Elektryczność stała się w pewnym sensie „skórą” miasta XXI wieku. Na co dzień trudno o identyfikację audialną tych zjawisk, ponieważ te dźwięki przypominają chmurę, która roztacza się nad miastem, tworząc dźwiękową codzienność. Współczesna technologia wychodzi naprzeciw tym eksploracjom – geofon, urządzenie do nagrań pola elektrycznego, hydrofon to podwodnych nagrań to narzędzia służące do „dźwiękowej wędrówki” po miejskich meandrach, aby z tysięcy brzmień wyłowić te najistotniejsze, związane z miejscem i jego przemianami.
Wywiad w ANXIOUS: Marcin Dymiter – emisja trwa…
Ferdinand Schwarz
Ferdinand Schwarz jest kompozytorem-wykonawcą i artystą dźwiękowym zaintrygowanym powolnymi i pozornie prostymi dźwiękami, które wykorzystuje w projektowaniu kompozycji i wspólnych praktykach słuchania. Ferdinand jest zainteresowany podejściem do słuchania jako aktywnego stanu, kreatywnego i zależnego narzędzia dla stanów powiększonej obecności i własnego doświadczenia. Wiele z jego prac stopniowo przybliża się do rygorystycznie zredukowanego materiału dźwiękowego, a tym samym odkrywa naszą interakcję z dźwiękami – obserwując siebie obserwującego, słuchając siebie słuchającego. Jego solowy projekt The Rhythms of Harmony in Space to instalacja performatywna wykorzystująca psychoakustykę i doświadczenie przestrzeni poprzez słuchanie za pomocą samodzielnie zbudowanego instrumentu złożonego z wielu maszyn ciśnieniowych, rur i melodyk.
Isabel Gustafsson-Ny
Isabell Gustafsson-Ny (ur. 1990) jest szwedzką pianistką i kompozytorką mieszkającą w Sztokholmie. Isabell zajmuje się głównie jazzem i wolną muzyką improwizowaną, a szczególnie interesuje ją słuchanie, powolność i powtarzalność. Bada i pracuje nad destabilizacją hierarchii konwencjonalnej sali koncertowej, zacierając granice między wykonawcą a publicznością i zamiast tego skupiając się na wspólnym zbiorowym doświadczeniu. Jej ostatni album – Rosenhagtorn – został wydany przez Warm Winters Ltd w 2024 roku i zawiera suitę krótkich utworów na fortepian, skrzypce i głos. Pochłaniająca w swoim głębokim skupieniu na słuchaniu kolekcja jest uderzającą eksploracją tych źródeł dźwięku; ich powtórzeń, harmonii i oscylacji.
Jonáš Gruska
Urodzony w Czechosłowacji. Studiował na Instytucie Sonologii w Hadze (Niderlandy) oraz Akademii Muzycznej w Krakowie. Skupia się na chaotycznych i polimetrycznych rytmach, niekonwencjonalnych strojach, eksploracji psychoakustycznych właściwości dźwięku i nagrań terenowych. Stworzył kilka site-specific instalacji dźwiękowych opartych na pogłosotwórczych właściwościach przestrzeni i materiałów. Realizował warsztaty na temat sonifikacji, nagrań terenowych, słuchania elektromagnetycznego i programowania dla osób artystycznych. Jest twórcą Elektrosluchu- elektromagnetycznego urządzenia do słuchania.
Na Luksferach wystąpi z Systemem Dystrybucji Dźwięku Axis Mundi: stale rozwijającą się rzeźbą modularną zaprojektowaną aby emitować, odbijać i kierować fale (ultra)dźwiękowe w przestrzeń z pojedynczej osi między Niebem a Ziemią. Pojedyncza oś z okrężnym usytuowaniem widowni na nowo wyobraża sposoby emisji dźwięku, kwestionując zwyczajową hierarchię wystąpień na scenie.
Kristia Michael
Kristia Michael jest wokalistką, kompozytorką i artystką dźwiękową z Cypru. Koncentruje się na doświadczeniach, rytualnych i duchowych aspektach muzyki, zagłębiając się w rozległą eksplorację głosu jako instrumentu w repertuarze średniowiecznym, tradycyjnym i współczesnym. Skomponowała wiele utworów obejmujących muzykę wokalną i wielokanałowe instalacje dźwiękowe.
Myēsis to wielokanałowy spektakl wokalny z elektroniką. Starożytne greckie słowo Μύησις (inicjacja) odnosi się do aktu transformacji i procesu wchodzenia w święte misteria. W starożytnych obrzędach myēsis oznaczało przejście od znanego do ukrytego, ze świata zewnętrznego do wewnętrznego obszaru objawienia, ciszy i metamorfozy
Martyna Basta
Pochodząca z Krakowa artystka Martyna Basta diaristycznie kształtuje delikatną atmosferę, która równoważy bujność i nawiedzenie. Klasycznie wyszkolona w grze na gitarze, kompozytorka porzuciła akademię w wieku 18 lat, zastępując swój rodzimy instrument syntezatorem. Wkrótce opracowała unikalny sposób komponowania, obejmujący modulowany głos, elektronikę i nagrania terenowe. Ta radykalna transformacja została uchwycona na jej pierwszym albumie Making Eye Contact with Solitude wydanym przez słowacką wytwórnię Warm Winters, która wprowadziła ją jako część nowej fali do europejskiej sceny eksperymentalnej. Po wydaniu swojego debiutu, artystka powróciła do instrumentów akustycznych, takich jak gitara i cytra, definiując swoje unikalne elektro-akustyczne brzmienie.
Recenzja Martyna Basta – Slowly Forgetting, Barely Remembering
w ANXIOUS
Petar Petkov
Petar Petkov – gitarzysta i kompozytor, którego praktyka artystyczna łączy historyczne podejście do wykonawstwa z poszukiwaniami brzmieniowymi we współczesnej muzyce. Specjalizuje się w interpretacji repertuaru od renesansu po muzykę XX i XXI wieku, ze szczególnym uwzględnieniem utworów polifonicznych i sonorystycznych. W swojej działalności wykonawczej Petkov koncentruje się na mniej znanym repertuarze, przywracając do życia dzieła marginalizowanych lub zapomnianych kompozytorów. Jego praca ma charakter zarówno badawczy, jak i edukacyjny – łączy odkrywanie oraz popularyzację cennych, lecz rzadko wykonywanych utworów.
Jako wykonawca wyróżnia się dbałością o detale brzmieniowe, subtelną artykulacją i głębokim zrozumieniem form muzycznych. Regularnie sięga po nietypowe instrumenty, takie jak 12- strunowa gitara klasyczna, aby poszerzać spektrum wykonawcze i wiernie oddawać idiom dawnych epok. Jako kompozytor bada zjawiska psychoakustyczne i przestrzenne. Jego twórczość charakteryzuje się długimi trwaniami, mikrostrukturami faktury oraz kontemplacją dźwięku jako zjawiska cielesnego i efemerycznego. Inspiracje czerpie zarówno z praktyki głębokiego słuchania, jak i z harmonii oraz teorii afektów muzyki dawnej, tworząc dzieła balansujące między minimalizmem, sonoryzmem a introspekcyjną ekspresją.
Rosa Vertov
Zespół powstał w Warszawie z inicjatywy czterech muzyczek, które zaczynały grać razem jako przyjaciółki z jednej szkoły. W 2014 roku nawiązały współpracę z polskim, niezależnym labelem Crunchy Human Children Records, a rok później wydały debiutancką EP-kę na kasecie. Ich pierwszy album długogrający, Who Would Have Thought?, zawierający dziesięć autorskich, dream-popowych kompozycji, ukazał się w 2017 roku. Od tamtej pory publikowały kolejne albumy i single (It’s Better Left Unsaid / Scolding Myself 2017, Day In Day Out 2021, All We Have Must Be Enough 2022, Reflected In 2023, Questioning the Sky 2025) występowały na licznych festiwalach i koncertach nie tylko w Polsce, ale także w Niemczech, Francji, Belgii, Holandii, Serbii, Ukrainie, Węgrzech, Czechach i Korei Południowej. Artystki poszerzają swoją twórczość poprzez występy o charakterze interdyscyplinarnym, eksperymentując z improwizacją, kompozycją oraz akompaniamentem do filmów czy podczas projekcji w planetarium. Rosa Vertov eksplorują wyjątkowe przestrzenie, wierząc, że otoczenie wpływa na charakter i odbiór ich występów. Dotychczas grały w galeriach sztuki, lokalnych chińskich restauracjach, a nawet w Koniu Trojańskim w czeskiej Pradze.
Ryosuke Kiyasu
Ryosuke Kiyasu jest pionierskim solistą werbla, który od 2003 roku na nowo definiuje perkusję. Oprócz swojego viral setu w Berlinie w 2018 roku (ponad 23 miliony wyświetleń, pokrytego przez BBC News i VICE), gra na perkusji w noise-grindowym duecie SETE STAR SEPT, Kiyasu Orchestra, Keiji Haino’s Fushitsusha i jest współzałożycielem kultowego kanadyjskiego zespołu hardcore The Endless Blockade.
Z ponad 200 wydaniami obejmującymi prace solowe i dyskografie zespołowe, Kiyasu nadal koncertuje na całym świecie, dostarczając wyjątkową, uderzającą mieszankę ekstremalnej dynamiki, fizyczności i awangardowej wizji, w której werbel stał się głównym instrumentem.
Una Mist
Una Mist to artystka dźwiękowa, producentka muzyczna i twórczyni instrumentów z Reykjaviku na Islandii. Jej kompozycje łączą ludzkie emocje z cyfrowym projektowaniem dźwięku, tworząc wciągające i nieziemskie krajobrazy dźwiękowe. Oprócz pracy jako kompozytorka, jest także konstruktorką instrumentów elektronicznych- projektuje niestandardowe kontrolery MIDI, które ożywiają dźwięk za pomocą fizycznych mediów. Zainspirowana naturą, wykorzystuje w swoich instrumentach materiały organiczne, takie jak glina, piasek i muszle, tworząc unikalne połączenie między technologią a światem przyrody.
Wojtek Ślefarski
Wojciech Ślefarski to eksperymentalny twórca z Gdańska. Komponuje w wielu gatunkach, najczęściej w brzmieniach elektronicznych, industrialowych i ambientowych. Występ jego będzie osadzony w konwencji elektro akustycznej, a kluczowym dla niego zostanie wykorzystanie taśmy magnetofonowej.