3–13.09.2026
O EDYCJI
Wrocławska edycja Avant Art Festival 2026 rozciąga się na jedenaście dni (3–13 września) i kilkanaście przestrzeni miasta – od kina, przez klubowe sceny, po galerie sztuki współczesnej. Program łączy muzykę improwizowaną, noise, free jazz, eksperymentalną elektronikę i psychodeliczny rock z performansem dźwiękowym i sztukami wizualnymi, stawiając obok siebie artystów z Indonezji, Australii, Brazylii, Kanady, Włoch, Chile, Wielkiej Brytanii, Szwajcarii i Polski.
Fundamentem programu jest kilka dni intensywnych wieczorów klubowych (9–13.09) w Showroom Sound Experience, Klubie Szalonych, HUCIE i Protokulturze, gdzie obok uznanych, kultowych zespołów czy postaci (Senyawa, The Necks, ZU, Iggor Cavalera) pojawią się artyści wyznaczający nowe kierunki współczesnej muzyki eksperymentalnej (EarthBall, aya, Ak’Chamel, Everything is Psychedelic) oraz projekty wyłonione w otwartym naborze (Open Call). Towarzyszyć temu będzie program wizualny w postaci wystawy Manueli Morales Délano w 66P Stajni, kolejnej edycji przeglądu filmów dokumentalnych Avant Art Film oraz międzynarodowego, interdyscyplinarnego projektu KATÁBASIS w Galerii TOY PIANO, gdzie prezentowany będzie również projekt Małych Instrumentów i Jean-Hervé Perona grających repertuar Faust.
NAJWAŻNIEJSZE PROJEKTY
Senyawa (ID) >>>11.09 | HUTA<<< Duet Rully Shabara / Wukir Suryadi, okrzyknięty przez The Wire i Pitchfork jednym z najbardziej intensywnych zespołów koncertowych świata; łączy indonezyjski folklor z eksperymentem. Rully Shabara wystąpi dodatkowo solo 13.09.
The Necks (AUS) >>>11.09 | TBA<<< Jeden z wielkich kultowych zespołów Australii – osiemnaście albumów hipnotycznej, wolno rozwijającej się improwizacji trudnej do zaszufladkowania.
ZU (IT) >>>12.09 | Protokultura Klub<<< Rzymskie trio grające od 1997 roku, twórcy nowego albumu “Ferrum Sidereum” (2026), znani ze współpracy z Mike’em Pattonem i japońskim Ruins.
Iggor Cavalera (BR) >>>12.09 | Protokultura Klub<<< Współzałożyciel Sepultury, dziś artysta elektroniczny i modularny, występujący solo z analogowym sprzętem i wizualizacjami.
EarthBall (CAN) >>>12.09 | Protokultura Klub<<< Kanadyjski zespół wolnej improwizacji, okładka The Wire #509 (2026) i album #2 roku 2025 według The Quietus.
aya (UK) >>>11.09 | HUTA<<< Była LOFT, dziś jedna z najciekawszych brytyjskich producentek elektronicznych – album “im hole” nagrodzony przez Pitchfork, nowy album “Hexed!” (2025, Hyperdub).
Ak’Chamel (US) >>>13.09 | Showroom Sound Experience<<< Teatralny, rytualny psych-folk z Teksasu, opisywany przez VICE i The Wire.
Manuela Morales Délano (CL) >>> 9–12.09 | 66P Stajnia<<< wystawa chilijskiej artystki wizualnej, wystawiającej w Kunsthalle Basel i Museum Tinguely; instalacje o kolonialnym dziedzictwie, władzy i dewocji.
KATÁBASIS (INT) >>> 6.09 | Galeria TOY PIANO<<< Międzynarodowy projekt badawczo-performatywny o dźwięku w stanach granicznych, z udziałem Pawła Romańczuka i Aleksandra Gabrysia.
MAŁE INSTRUMENTY & JEAN-HERVÉ PERON play FAUST (INT) >>>12–13.09 | Galeria TOY PIANO<<< Wrocławska grupa bierze na warsztat repertuar legendarnego niemieckiego zespołu krautrockowego FAUST, przepuszczając go przez własne instrumentarium i unikalną wrażliwość; na scenie towarzyszyć im będzie Jean-Hervé Peron, a sam zespół wystąpi w wyjątkowym składzie, z udziałem m.in. Huberta Kostkiewicza i Andrzeja Załęskiego.
Mikołaj Trzaska & Extensa (PL) >>>12.09 | Protokultura Klub<<< Spotkanie ikony polskiej awangardy jazzowej (współzałożyciela Miłości) z młodym trio psycho heavy noise z Wielkopolski.
LOKALIZACJE
Muzeum Współczesne Wrocław · Kino Nowe Horyzonty · ODRA-PANY · Galeria TOY PIANO · 66P Stajnia · Showroom Sound Experience · Klub Szalonych · HUTA · Protokultura Klub
MECENAT
Współfinansowano ze środków Gminy Miasto Wrocław, Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego, w ramach programu „Muzyka”, realizowanego przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca, Pro Helvetia i Samorządu Województwa Dolnośląskiego. Projekt jest wspierany przez British Council.
BIOGRAFIE ARTYSTÓW I PROJEKTÓW
Ak’Chamel (US) >>>13.09 | Showroom Sound Experience
Ak’Chamel zbudowali mocną reputację jako fascynujący projekt sceniczny. W koszmarnych kostiumach i podczas halucynacyjnych „rytuałów” prezentują unikalne brzmienie łączące spaloną pustynnym słońcem psychodelię, postapokaliptyczny szamanizm i lo-fi rytualny folk – równie osobliwe, co fizyczny teatr ich występów na żywo.
Autorzy około piętnastu kaset, trzech winylowych LP-ek i kilku kryptycznych filmów VHS, których fragmenty zgromadziły miliony wyświetleń. Zespół koncertuje regularnie i występował na dużych festiwalach po obu stronach Atlantyku, zdobywając uwagę mediów takich jak VICE, Consequence czy The Wire.
aya (UK) >>>11.09 | HUTA
Aya Sinclair, znana mononimicznie jako aya, to angielska muzyczka i producentka pochodząca z Huddersfield, obecnie działająca z Londynu. Karierę rozpoczynała jako LOFT – pod tym pseudonimem w latach 2009–2019 wypracowała eksperymentalne, klubowe brzmienie, przekształcając całe spektrum stylistyk parkietowych w nowe formy (EP “Three Settlements Four Ways”, Wisdom Teeth, 2017). W 2021 roku zmieniła nazwę artystyczną na aya i wydała debiutancki album “im hole” (Hyperdub), który zdobył wyróżnienie „Best New Music” Pitchforka – osobisty, autobiograficzny zapis eksperymentalnej elektroniki, poruszający tematy tożsamości trans i samostanowienia.
W 2025 roku ukazał się jej drugi album, “Hexed!” (Hyperdub), określony przez Pitchfork jako jeden z najbardziej „odjechanych” albumów roku. aya prowadzi też wytwórnię YCO wspólnie z BFTT oraz autorską audycję radiową w NTS.
EarthBall (CAN) >>>12.09 | Protokultura Klub
EarthBall to zespół psychodelicznej wolnej improwizacji z Nanaimo i Vancouver w Kanadzie. Ich muzyka jest w całości improwizowana. Czerpie równomiernie z free jazzu, noise rocka, post-punku, kompozycji eksperymentalnej i zbiorowej formy pieśni. Koncerty rozwijają się jako ciągłe kompozycje, przechodzące między ekstatyczną repetycją, improwizacją wokalną, gęstym graniem zespołowym, rozciągniętymi dronami i spontanicznymi strukturami piosenkowymi.
Od powstania w 2019 roku EarthBall wydali cztery albumy dla brytyjskiej wytwórni Upset! The Rhythm i koncertowali w Kanadzie, Wielkiej Brytanii, Belgii, Norwegii, Szwajcarii, Włoszech, Austrii, Francji i Holandii, prezentowani m.in. przez Le Guess Who?, Café OTO, Suoni Per Il Popolo i Cave12. W 2026 roku zespół trafił na okładkę magazynu The Wire (numer #509), a album “Outside Over There” został uznany przez The Quietus za album #2 roku 2025.
Współpracowali z Chrisem Corsano, Stevem Beresfordem, Stewartem Lee i Orą Cogan.
> „Dzikie wybuchy saksofonu i zardzewiałe gitary nałożone na przemysłowe rytmy… to nie tyle post-punk, co postapokalipsa.” Freq
> „Nowa salwa ciężkiej improwizacji EarthBall jest zarówno w pełni agresywna, jak i w pełni afirmująca życie.” The Quietus
> „Free-wheelingowy, nieidiomatyczny psychodeliczny rock… porywający, mind-melting album, na którym funkcjonują niemal jak zespół free jazzowy.” The Wire
Everything is Psychedelic (UK) >>>11.09 | HUTA
Wspólny projekt birminghamskiego MC Tony’ego Bontany i bezimiennego londyńskiego producenta psychedelic ensemble. Ich debiutancki album „The Beautiful Malaise”, uznany przez magazyn The Wire za jeden z 50 najlepszych albumów 2025 roku, zdobył natychmiastowy rozgłos dzięki unikalnemu połączeniu hip-hopu z filozofią no wave, industrialnym brzmieniem i punkową surowością. Występ na Avant Art Festival będzie jedną z pierwszych okazji, by zobaczyć Everything is Psychedelic na żywo.
Extensa & Mikołaj Trzaska (PL) >>>12.09 | Protokultura Klub
Extensa to instrumentalne trio ze wschodniej Wielkopolski, które własny język określa jako “psycho heavy noise”: muzykę ciężką, hipnotyczną i napędzaną repetycją. Zamiast prostych etykiet, zespół buduje gęste, zwarte formy, w których ciężar, psychodelia, trance noise i post-metalowe napięcie łączą się z krautrockową pulsacją oraz mocnym groovem sekcji rytmicznej. Po debiucie “Extensa” (2023) i “Echomora” (2025) zespół rozwija brzmienie bardziej intensywne i masywne, wciąż pozostając surowym, filmowym i immersyjnym.
Mikołaj Trzaska (ur. 1966 w Gdańsku) to polski saksofonista, klarnecista basowy i kompozytor muzyki filmowej, ikona polskiej awangardy jazzowej. Wyrósł na gruncie yassu, ruchu artystyczno-społecznego przełomu lat 80. i 90., który zbuntował się przeciw skostnieniu krajowego środowiska jazzowego. Wraz z Tymonem Tymańskim był współzałożycielem legendarnej Miłości oraz liderem autorskiego Łoskotu. Współpracował z czołówką światowej sceny improwizowanej: Peterem Brötzmannem, Kenem Vandermarkiem, Joe McPhee, Tomaszem Stańką, a także pisarzami Marcinem Świetlickim, Jurijem Andruchowyczem i Andrzejem Stasiukiem. Autor muzyki filmowej do wielu obrazów Wojciecha Smarzowskiego (“Dom zły”, “Róża”, “Wołyń”, “Kler”) oraz do “Kosa” Pawła Maślony.
Iggor Cavalera (BR) >>>12.09 | Protokultura Klub
Iggor Cavalera (ur. 4 września 1970 w Belo Horizonte) to brazylijski muzyk, wraz ze starszym bratem Maxem Cavalerą współzałożyciel thrashmetalowego zespołu Sepultura. Obecnie perkusista Cavalera Conspiracy, Soulwax i Petbrick, a także połowa duetu DJ-skiego Mixhell (od 2006 roku). Wczesna, chaotyczna gra perkusyjna Igora rozwinęła się w innowacyjny styl z elementami tribal, obecny już na albumie “Chaos A.D.” Od 2004 roku Iggor DJ-uje i produkuje muzykę elektroniczną, koncertując z Mixhell na festiwalach takich jak Glastonbury, Bestival czy Reading.
KATÁBASIS (INT) >>>6.09 | Galeria TOY PIANO
Skład: Phoebe Bognar (CAN/CH), Aleksander Gabryś (CH/PL), Paweł Romańczuk (PL), Kostas Georgakopulos (PL)
KATÁBASIS to długofalowy, interdyscyplinarny projekt badawczy z pogranicza dźwięku i performansu, eksplorujący zejście poza próg egzystencjalny, społeczny i fizyczny, czerpiący z archetypu katabazy znanego z mitologii, literatury psychologicznej i współczesnej narracji kulturowej. W centrum projektu znajduje się dźwięk w stanach ekstremalnych i granicznych: głosy przekształcone poza to, co ludzkie, materia rezonująca na granicy pęknięcia, energia akustyczna balansująca na skrajuzniszczenia, traktowane nie jako efekty estetyczne, lecz jako konsekwencje wyjścia poza percepcję antropocentryczną.
Symboliczne odniesienia projektu czerpią z baśni “Żelazny Jan” braci Grimm, historii Kolskiego Odwiertu Supergłębokiego, geograficznych współrzędnych detonacji Car-bomby oraz współczesnej fizyki czarnych dziur i osobliwości, wykorzystywanych nie jako ilustracje, lecz jako modele dramaturgiczne punktu, w którym narracja się załamuje. Kluczowym wątkiem badawczym jest rejestrowanie mikroruchów, napięć i ledwie słyszalnych wibracji szkła tuż przed jego pęknięciem, budowanie archiwum przed-katastroficznych stanów materii, które stanowi akustyczny rdzeń pracy.
Pomyślany do międzynarodowej współpracy i prezentowany w formatach performatywnych, koncertowych i instalacyjnych, KATÁBASIS proponuje język artystyczny zdolny mówić o tym, co leży pod dnem, tam, gdzie kończą się znane mapy i zaczyna odpowiedzialność za to, co robimy z siłą, technologią i sobą samymi.
Jean-Hervé Peron & MAŁE INSTRUMENTY play
FAUST (INT) >>>12–13.09 | Galeria TOY PIANO
Gdy dwa lata temu przecięły się drogi MAŁYCH INSTRUMENTÓW i FAUSTA, wiadomo było, że jedynie kwestią czasu jest ich wspólny projekt. Legendarny, niemiecki zespół od przeszło kilku dekad inspiruje rzesze muzyków i artystów. Do tych wpływów otwarcie przyznaje się Paweł Romańczuk, którego zespół weźmie na warsztat repertuar FAUSTA, przepuszczając go przez filtry własnej wrażliwości i instrumentarium. Do MAŁYCH INSTRUMENTÓW dołączy Jean-Hervé Peron, jeden z bohaterów krautrockowej rewolucji, a sam zespół wystąpi w wyjątkowym składzie: Paweł Romańczuk, Hubert Kostkiewicz (Atol Atol Atol, Kurws), Jakub Majchrzak (Strzał w kolano, Kurws) i Andrzej Załęski (Brasil & The Gallowbrothers Band, Emorroidi).
Manuela Morales Délano (CL) >>>9–12.09 | 66P Stajnia (wystawa)
Manuela Morales Délano pracuje na przecięciu rzeźby, instalacji i performansu, tworząc realizacje typu site-specific, które podejmują temat ekonomicznego i społecznego dziedzictwa kolonializmu. Jej prace to często abstrakcyjne opowieści o akumulacji bogactwa, dominacji i oddaniu – pozwalają jej łączyć się z konkretnymi kontekstami i geografiami, które rekonstruuje i fikcjonalizuje, budując napięcia między narzucanymi narracjami, ludowymi legendami a historią. Délano jest sprawną budowniczynią hi/stories, sięgającą po estetykę absurdu i campu, by oswajać te skomplikowane relacje.
Wystawiała m.in. w Kunsthalle Basel, Kunsthaus Baselland (Bazylea), Museum Tinguely (Bazylea), Museo Solidaridad Salvador Allende (Santiago de Chile) oraz Kunsthalle Palazzo (Liestal). Jej pierwsza indywidualna wystawa w galerii Kendra Jayne Patrick – „Nachbarn” – odbyła się wiosną 2025. Brała udział w wystawach zbiorowych m.in. w City SALTS (Bazylea), Espace Arlaud (Lozanna), Milieu (Berno), Last Tango (Zurych), la_cápsula (Zurych) i Kunstverein SALTS (Birsfelden).
Molar (PL) >>> 9.09 | Showroom Sound Experience
Skład: Bartosz Weber (MIR, Baaba, Mitch & Mitch) – gitara, sampler · Jacek Prościński (Hałvva, Lasy, wh0wh0) – perkusja · Michał Fetler (Koń, Głupi Komputer, Polmuz) – saksofony
Molar wykonuje materiał oparty o kompozycje Bartosza Webera, z kreatywnym wkładem pozostałych muzyków – konglomerat elektroniki zakorzenionej w latach 90. i awangardowego podejścia do jazzu, z domieszką transowości najlepszych europejskich wzorców. Utwory Weber przygotowywał najpierw w szkicowych wersjach na trackerze polskiej firmy Polyend, a dopiero później wypełniał je żywymi partiami, zapraszając do współpracy Prościńskiego i Fetlera – proces niemal w pełni „kompozytorski”, w którym żywe granie zwrotnie inspirowało poprawki w materiale.
Bartek Chaciński pisał o projekcie: Weber jako Molar gra muzykę skwantyzowaną, ale bardzo humanistyczną, zaskakując słuchaczy harmoniami z rejonów dotąd przez siebie nieodwiedzanych. Jarek Szczęsny nazwał album jedną z najbardziej interesujących płyt w okolicach jazzu ostatnich lat.
PLF (UK/AT) >>>10.09 | Klub Szalonych
Projekt zrzeszający troje improwizatorów: Peter Kutin, Lukas König i FRIDGE (Elvin Brandhi).
Peter Kutin (Austria) pracuje z dźwiękiem w wielu gatunkach i mediach – komponuje muzykę i środowiska dźwiękowe do filmu, teatru, performansu, tańca współczesnego i radia, a także reżyseruje eksperymentalne filmy krótkometrażowe i słuchowiska. Współpracował m.in. z Christiną Kubisch, Nikolausem Geyrhalterem, Billy Roisz, Kathariną Ernst i Lukasem Königiem. Jego kinetyczny instrument „Torso” otrzymał złotą Nicę na festiwalu Ars Electronica w 2019 roku. Występował na festiwalach takich jak LUFF, 2daysArt, MUTEK Montréal, Café OTO, Donaufestival czy Impulstanz.
FRIDGE (Elvin Brandhi) to improwizująca autorka tekstów i producentka beatów, tworząca projekty improwizowanego, socjo-estetycznego nadmiaru rozwijające się chaotycznie, z cyrkowym zacięciem. Jej praktyka opiera się na performansach w dowolnym miejscu i czasie, audio-esejach, sample’owanych beatach i teatralnym „hakowaniu” przestrzeni publicznej. Współtworzy m.in. duety YEAH YOU, INSIN (z Basharem Suleimanem) oraz BAHK (z Danielem Blumbergiem).
Lukas König (Austria) to przede wszystkim perkusista, który w ostatnich latach wypracował unikalną technikę „zacinającego się”, poszatkowanego cyfrowo, potężnego stylu gry. Wykorzystuje elektronikę i pedale efektów wraz z talerzami, prowadząc listę współprac obejmującą m.in. Moor Mother, Shahzada Ismaily’ego, Audrey Chen i Juliena Depreza.
Rully Shabara solo (ID) >>>13.09 | Showroom Sound Experience
Urodzony w Palu w Indonezji w 1982 roku. Poświęcony eksplorowaniu ludzkiego głosu jako medium kreacji oraz języka jako przedmiotu eksperymentu, od ponad dwóch dekad inicjuje koncepcyjne projekty, w których głos jest głównym elementem. Prowadzi warsztaty na całym świecie skupione na wykorzystaniu głosu jako rozległego zasobu do eksploracji pierwotnej ekspresji i improwizacji, nieustannie eksperymentując z podejściami i metodami poszerzającymi potencjał każdego ze swoich projektów. Wszystkie mocno osadzone są w kwestionowaniu ram kolonialnych i oferowaniu możliwości wykraczających poza dominującą narrację.
Współpracował m.in. z Keijim Haino, Stephenem O’Malleyem, Hildur Guðnadóttir, Otomo Yoshihide, Rabihem Beainim, Damo Suzukim, Trevorem Dunnem, Justinem Vernonem i Robertem AA Lowe. Występował w miejscach tak różnych jak Cafe OTO w Londynie i UNIT w Tokio, na festiwalach takich jak Primavera Sound (Barcelona) i Dark Mofo (Tasmania), w instytucjach jak Lincoln Center w Nowym Jorku, a także na Biennale w Szardży. Tworzył dźwięki do filmu „28 Years Later: The Bone Temple” oraz gry „Red Dead Redemption 2”.
SC’ÖÖF (CH) >>>10.09 | Klub Szalonych
Skład: Noah Arnold (saksofon), Elio Amberg (saksofon), Christian Zemp (gitara), Vincent Glanzmann (perkusja, elektronika) – zespół założony w 2015 roku w Lucernie, muzycy poznali się studiując w Lucerne Jazz Academy.
SC’ÖÖF to eksperymentalny zespół, który wypracował własny, radykalny język dźwiękowy – jednocześnie odświeżająco odważny i bezpośredni. Silna skłonność do wciągających, nietypowych groove’ów oraz nadmierna sceniczna energia czynią z SC’ÖÖF ekscytującą skrzynkę niespodzianek, łączącą jazz, rock, metal, punk i muzykę eksperymentalną.
Zespół wydał dotąd trzy albumy: „Kreidenfels” (2017), „Weaving Elephants” (2020, Club Dänemark) oraz „CDR003SA” (2022). SC’ÖÖF są współzałożycielami kolektywu, organizacji eventowej i wytwórni Club Dänemark. W 2024 roku zespół otrzymał 4. Nagrodę Zenith (Europe Jazz Network / 12 Points Festival) dla wschodzących artystów, a jury doceniło ich wyobraźnię dźwiękową i zdolność budowania mostów między fanami jazzu a publicznością różnych gatunków.
Senyawa (ID) >>>11.09 | HUTA
Rully Shabara (głos) i Wukir Suryadi (instrumenty własnej konstrukcji, m.in. bambuwakir)
Senyawa to jeden z najbardziej przekonujących na świecie przykładów eksperymentu poprzez muzykę tradycyjną. Splatając indonezyjskie ludowe nastroje z różnymi odmianami współczesnych hybryd gatunkowych, Senyawa od ponad dekady eksploruje nieznane terytoria muzyczne. Ich brzmienie to biegłe, rozszerzone eksploracje wokalne Rully’ego Shabary spotykające się z frenetycznym graniem na skonstruowanych przez Wukira Suryadiego, modernistyczno-prymitywnych instrumentach.
Zespół występował na festiwalach i w klubach na całym świecie: MONA FOMA (Tasmania), Art Basel (Szwajcaria), Café Oto (Londyn), Cryptic Festival (Glasgow), CTM Festival (Berlin), UNSOUND (Polska), Pioneer Works (Nowy Jork) i wielu innych. W 2018 roku zdobyli Green Room Award za najlepszą kompozycję muzyczną i dźwiękową, a w 2017 roku nagrodę Ars Electronica za muzykę cyfrową.
Współpracowali m.in. ze Stephenem O’Malleyem, Yoshidą Tatsuyą, Otomo Yoshihide, Keijim Haino, Oren Ambarchim i Damo Suzuki. Album „Alkisah”, wydany w trakcie pandemii przez ponad 40 wytwórni na całym świecie, został okrzyknięty przez The New York Times nowym globalnym jukeboksem przyszłości przemysłu muzycznego.
> „Głos Rully’ego Shabary i bambuwakir Wukira Suryadiego wykuwają głęboką i ekstremalną dynamikę Senyawy od 2011 roku, ale to dźwięk niosący ze sobą jeszcze inny wymiar ciężaru – taki, którego nie da się zmierzyć.” The Quietus
> „Senyawa działa na poziomie siły natury.” Resident Advisor
> „Jeden z najbardziej intensywnych zespołów koncertowych na świecie.” Red Bull Music Academy
The Necks (AUS) >>>11.09 | TBA
Skład: Chris Abrahams (fortepian), Tony Buck (perkusja), Lloyd Swanton (kontrabas)
The Necks to jeden z wielkich kultowych zespołów Australii. Chris Abrahams, Tony Buck i Lloyd Swanton tworzą razem chemię, która wymyka się ortodoksyjnym opisom. Rozbudowane utwory, powoli rozwijające się w hipnotyzujący sposób, często podszyte natrętnym, głębokim groove’em – osiemnaście albumów The Necks wytrzymuje wielokrotne odsłuchy. Pozorna prostota ich muzyki za każdym razem odsłania nowe uroki. Nie do końca awangardowa, nie minimalistyczna, nie ambientowa, nie jazzowa, muzyka The Necks jest dziś prawdopodobnie unikalna na świecie.
Wukir Suryadi (ID) >>>12.09 | Protokultura Klub
Wukir Suryadi wnosi na scenę teatralny zgiełk, szarpiąc, potrącając struny i smyczkując, przechodząc od spokojnych medytacji do rytmicznego szału. Ewolucja jego muzyki nigdy się nie kończy, wykorzystując zwinność własnoręcznie budowanych instrumentów, współpracuje z muzykami i artystami performansu z całego świata, płynnie łącząc style muzyczne i wymyślając nowe instrumenty w trakcie gry. Współtwórca (wraz z Rully Shabarą) duetu Senyawa.
xcrswx (UK) >>>9.09 | Showroom Sound Experience
Skład: Crystabel Efemena Riley (perkusja/skóra bębna) i Seymour Wright (saksofon)
@xcrswx to duet pracujący na żywo i w studiu z technologiami cyfrowymi, analogowymi i „android”. Wspólnie tworzą dzieła dźwiękowe i idee, które sami opisują jako syntezę odniesień – od menstruacyjno-krwawych początków kosmetyki, przez ewolucję rytuałów trzcinowych i bębnowych, po narzędzia Samsunga i Audacity, łącząc glamour, czystą estetykę i pedagogikę ze scenami, studiami i solowymi wystąpieniami. Efekt: sui generis, radykalna, ekstremalna, czuła, fizyczna i świeża synteza beatów, warstw i wzorców surowego i dopracowanego dźwięku.
Duet wydał trylogię płyt na Feedback Moves: 12″ „MOODBOARD” (2025), poprzedzone przez „FIXES” split 10″ z Loliną (2023) oraz „CALLTIME/HARD OUT”, singiel 7″ (2020). „MOODBOARD” rozwija poprzednie wydawnictwa w nowych, ekscytujących kierunkach. Skala jest większa, skrajności szersze, surowsze i głębsze, pulsując intensywnością jednego z niezwykle fizycznych, troskliwych i społecznie osadzonych koncertów na żywo @xcrswx, przy jednoczesnym wykorzystaniu wysoko- i nisko-technologicznego montażu studyjnego.
> „Jak free jazzowa improwizacja dziejąca się w sąsiednim pokoju, podczas gdy przenikające do mózgu basy trzęsą kośćmi. Coś jak Chris Corsano i Peter Brötzmann w jednym uchu, a Mika Vainio i Eleh w drugim.”
ZU (IT) >>>12.09 | Protokultura Klub
> „Biorąc pod uwagę zdolność do wchłaniania i inkorporowania ekscytującej różnorodności stylów muzycznych, nie dziwi, że ZU często brzmi jak sto zespołów w jednym, choć sposób, w jaki układają swoją dziką dźwiękową układankę jest wyłącznie ich własny.” Pitchfork
ZU to dziwny twór. Oficjalnie narodzeni w Ostii, nad rzymskim morzem, w 1997 roku, zespół wydał ponad 15 albumów i zagrał tysiące koncertów na całym świecie, zdobywając status kultowy. Gatunkowo nieuchwytny i zacierający granice, ZU wypracował unikalny język muzyczny, w którym metal, noise, prog, muzyka elektroniczna, ambient, industrial i muzyka współczesna zostają przekształcone w formę niepodobną do żadnej z nich. W ciągu ponad 20 lat współpracowali z szerokim gronem artystów, od Mike’a Pattona (album „Carboniferous”) po uznanego reżysera teatralnego Romeo Castellucciego i jego Societas Raffaello Sanzio.
W 2024 roku nawiązali współpracę z kultowym japońskim zespołem noise rockowym Ruins (jako RuinsZu, z Tatsuyą Yoshidą na perkusji). W październiku 2025 roku ogłoszono nowy album „Ferrum Sidereum” (House of Mythology, produkcja: Marc Urselli), wydany 9 stycznia 2026 roku, a po nim ruszyła trasa europejska. Pierwszy singiel, „Golgotha”, ukazał się z oficjalnym teledyskiem:
> „Potężna i ekspresyjna muzyka, która całkowicie przebija to, co robi dziś większość zespołów.” John Zorn