19-21 września 2025,
Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu
Opera 2025 to efekt współpracy jednej z największych instytucji kultury − Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu − oraz niezależnego organizatora koncertów muzyki eksperymentalnej i awangardowej – LAS. Podczas trzydniowego wydarzenia przybliżymy muzykę współczesną w komfortowych warunkach, umożliwiając jej odbiór w sposób przemyślany i bez pośpiechu.
Program jest oparty nie na ilości, lecz na starannie dobranej kolejności oraz układzie poszczególnych wydarzeń, co pozwala na głębsze zapoznanie się z każdym jego wątkiem.
Ponownie proponujemy doświadczenie, które czerpie z różnych gatunków muzycznych, stawiając na otwartość i ciekawość naszej publiczności. Podkreślamy, że nie ma dla nas znaczenia pochodzenie, płeć czy wyznanie – ważny jest sprzeciw wobec wojny, nietolerancji i kłamstw. Takiej postawy szukamy wśród zaproszonych artystów, ale oczekujemy jej również po stronie publiczności.
Dodatkowo, celowo obniżamy cenę karnetu (200 zł do końca lipca, 249 zł od 1 sierpnia), aby możliwości finansowe nie stanowiły przeszkody dla naszych odbiorców (-czyń).
Autorem projektu graficznego jest Tomasz Łochowicz.
Poznaliśmy pierwszego wykonawcę, jest nim Drew McDowall, artysta, który odmówił konformizmu w muzyce i życiu, eksploruje halucynacyjne przestrzenie istniejące między rzeczywistością a niebiańską innością. Jego medytacyjne kompozycje są przejmujące i duchowe, łącząc skomplikowane, modułowe pejzaże dźwiękowe z pociętymi samplami i dekonstruując dźwięki do ich najbardziej podstawowych, drżących struktur i kształtów. Dezorientujące, ambientowe miraże, które powstają, wywołują przerażenie i delikatną melancholię. McDowall tworzy muzykę immanencji i alchemii, zestrojoną w równym stopniu z sacrum, jak i profanum.
Jego historia brzmi jak wstęp do psychodelicznej fikcji, wpleciony w wypowiedzi o tym, co niewiarygodne, nadludzkie i wręcz szalone. Dorastając w gangach Szkocji lat 70., McDowall – zmęczony latami codziennej przemocy i chaotycznym szaleństwem tego życia – szukał samoekspresji i azylu w punku i znalazł dom w bogatej społeczności undergroundowej muzyki Glasgow. Po epizodzie z The Poems, zespołem założonym wraz z ówczesną żoną Rose McDowall, dołączył do grona brytyjskich awangardzistów: Genesisa P-Orridge’a, Davida Tibeta, Petera „Sleazy’ego” Christophersona, Johna Balance’a i niezliczonej liczby innych, którzy mieli zdefiniować rozkwitającą eksperymentalną awangardę muzyki industrialnej. McDowall ostatecznie nawiązał współpracę z Psychic TV i został pełnoprawnym członkiem niezwykle wpływowego, kultowego zespołu Coil, gdzie jego wpływ ukształtował późniejszą twórczość zespołu: ćwiczenia z praktyki magicznej i muzyki jako efektu psychoaktywnego.
Choć McDowall przez całą swoją karierę wykazywał silne zamiłowanie do muzyki elektronicznej, unikał tworzenia muzyki ograniczonej do jednego gatunku, a w swoich najnowszych utworach wykorzystywał instrumenty smyczkowe, dęte blaszane, organy piszczałkowe i harfę. Ta różnorodność podejść znajduje odzwierciedlenie we współpracy z Kali Malone, Cateriną Barbieri, Robertem Aiki Aubrey Lowe, Hiro Kone, Vargiem, Puce Mary, Shapednoise, James K, Elvine Brandhi i LEYA.
W 2024 roku ukazał się album A Thread, Silvered and Trembling, który kontynuuje wieloletnie zainteresowanie McDowalla elegijnym stylem gry na dudach „pibroch” (ceòl mòr po gaelicku). Ta forma, często używana w lamentach i hołdach dla zmarłych, łączy modalne drony z migoczącym dysonansem i żałosną melodią, przywołując starożytny, uroczysty nastrój.