Kategoria: Recenzje

Jak przystało na prawdziwy underground, zawartość jest nieco surowa i obskurna jednak jednocześnie świeża

Im dłużej wracam do tych nagrań, tym wyraźniej widzę, że zdziwienie nie jest jednorazowym fajerwerkiem, ale…

Ta surowa, intencjonalna estetyka – reiki, performance i pole sacrum – była pierwszym mianownikiem, który pozwolił…

Sametou Sawtan łączy tradycję arabsko-egipską z psych-rockowym rozedrganiem, jazzową improwizacją i elektroniką

Projekt rewitalizujący starą czeską (może nawet szerzej: czechosłowacką) szkołę new-romantic

W tym, co Lovers robi najlepiej, chodzi o napięcie między cielesnością śpiewu a konstrukcją elektronicznej przestrzeni

Muzyka ta migocze i pulsuje w totalnym transie zapomnienia

Kolejny krok w karierze Kanjy, ale też wyraźny sygnał: afrykańska fala metalowej rewolty nie zatrzymuje się,…

Kompozycyjnie Thirst jest znacznie bliżej melodyki osadzonej w dream/noise popowej stylistyce

Kiedy w tym audio kolażu nagle przelatuje brzęcząca mucha wstrzymująca ruch, to należy spodziewać się wszystkiego

Powyciągane frazy, niższe tonacje rozpoznawalnych instrumentów. Świat staje się bardziej lo fi

Marszowe, jednostajne, utrzymujące spójny nastrój rytmy, niepokojące proste, choć przemyślane

W efekcie otrzymaliśmy album mocno neofolkowy, choć z progresywnym zacięciem

Płyta ta to swoisty ukłon w stronę surowego noise osadzonego w najlepszym jego wydaniu

To hybryda muzyczna, trudna do jednoznacznego sklasyfikowania. Jeden wielki chaos stworzony przez poszukujących muzyków, cieszących się…

Od pierwszych dźwięków słychać, że mamy do czynienia z muzyką, która istnieje gdzieś „na krawędzi” –…

Rún przybierając znamiona muzyki rytualnej czy plemiennej wykonuje swój obrzęd mistycznego dzieła

Ramos nie ucieka od emocji – przeciwnie, pozwala im być obecnymi w całym swoim niepokoju i…

Choć album wychodzi w środku gorącego lata to zawiera w sobie już klimat nadchodzących wkrótce jesiennych,…

Beside Myself to debiutancki album DJ Haram – artystki, która od dekady konsekwentnie poszerza granice muzyki…

Cała płyta jest intensywną mieszanką estetyki jazzowej, rockowej i elektronicznej

Na Full Beam nie doświadczymy regularnych rytmów – dominuje tu organiczny pulsat, jakby tworzony przez żyjący…

Attrition sprawdziłby się na parkiecie zadymionego klubu jako miażdżący mózg set chłoszczący ciężkim basem wyjętym z…

Cheryl sięga po swoje ulubione znaleziska – drewno, muszle, pióra – wzbogacone o syczące, buzujące tekstury

Analizując warstwę dźwiękową, nie sposób nie doszukiwać się w niej wpływów tradycyjnej muzyki indonezyjskiej

Najnowsze wydawnictwo Anglików to siódma część Reverberations Series, która została nagrana na żywo na King's Square

To muzyka, która nie wymaga scenariuszy, tylko delikatnego skupienia. To ćwiczenie w uważności

Ten album naprawdę oddycha. Lungs to nie tylko z nazwy „płuca” – żyje, oddecha: gwałtownie, głęboko,…

Tymczasem Quiet Pieces, z którymi włoski mistrz niespiesznej elektroniki wraca do nas po tych czterech latach

Zatopione w fuzzie i delay’u gitary toną we własnych riffach, powielanych jak mantryczne pętle

Tesa nie zważa na trendy ani etykietki; ich siła tkwi w autentyczności i wrażliwości

Yoshida jest konsekwentnie zuchwały i nieobliczalny, wyśpiewuje niezrozumiałe słowa w sobie tylko znanym języku

蒼白の影 (Pale Figure) to swoisty, dźwiękowy hołd złożony jednemu z najważniejszych artystów japońskiej awangardy – Shūjiemu…

Słuchając, gubimy czas, który zostaje gdzieś w tyle, poza nami. Otaczająca perspektywa wypełniona jest po brzegi…

To album, który rezonuje w ciele bardziej niż w uchu. W jednej chwili otula, w drugiej…

Dźwięk jako świadek fragmentów życia, odświętny w prostocie i frontalny w formie

Już od pierwszych dźwięków Milan słychać, że to praca artysty, który zamiast demolować przestrzeń, woli ją…

Dźwięk staje się tu polem rytuału: trzaski, field recordings, luźne syntetyczne pasaże

Spotkanie z tym albumem to jak czołowe zderzenie z eteryczną masą, która żyje i rozwija się…

Styl w swej naturze jest podrapany, mroczny lub nieco cringe’owy, ponieważ czerpie swą moc z horroru

WOW pozostają jedną z tych formacji, które nie podążają za niczym – ani modą, ani sceną,…

To muzyka praktycznie antyharmoniczna, chociaż prawdziwy obłęd zaczyna się dopiero w połowie albumu