There is no such thing as the Chinese “scene”, but 2025 is a big year for Chinese music. Land finance is collapsing, and the live music bubble bursting. Young artists are no longer afraid of finding a job (because there are no jobs), and old artists are no longer afraid of the young. This is the best time for Chinese music in decades, and getting even better.
Here’s my ten plus one from this splendid year, in alphabetical order.
*I didn’t include music from Hong Kong or Taiwan–each deserve a list of their own.
Nie ma czegoś takiego jak chińska „scena”, ale rok 2025 jest wielkim rokiem dla muzyki z Chin. System finansowania oparty na gruntach się załamuje, a bańka rynku muzyki na żywo pęka. Młodzi artyści nie boją się już szukania pracy (bo pracy po prostu nie ma), a starsi artyści przestali obawiać się młodych. To najlepszy moment dla chińskiej muzyki od dekad – i wszystko wskazuje na to, że będzie jeszcze lepiej.
Oto moja dziesiątka PLUS JEDEN z tego znakomitego roku, w kolejności alfabetycznej.
*Nie uwzględniłem muzyki z Hongkongu ani Tajwanu – każda z nich zasługuje na osobną listę.
ake 阿科 – ake 阿科 (Sub Jam)
One of the new releases from the recently revived Sub Jam label. Ake is a living artist, and this sounds like life.
Jedno z nowych wydawnictw niedawno reaktywowanej wytwórni Sub Jam. Ake jest żyjącym artystą i ta muzyka brzmi jak życie.
Lao Dan 老丹 – To Hit a Pressure Point (Relative Pitch)
A strong compilation of Lao Dan’s solo recordings, mostly on tenor saxophone. Expect classic free jazz timbre and techniques, some suona shredding, and a healthy dose of black humour. Sounds like acupuncture.
Solidna kompilacja solowych nagrań Lao Dana, głównie na saksofonie tenorowym. Można się spodziewać klasycznej barwy i technik free jazzu, fragmentów gry na suonie oraz sporej dawki czarnego humoru. Brzmi jak akupunktura.
Li Jianhong 李剑鸿 – Shuttle Raven of the Dream出入梦境的鸦 (Utech Records)
This contains Li Jianhong’s most euphonious track ever made on guitar: Bon Voyage, Erma, otherwise monstrous and heavy. Sounds like a father’s love.
Zawiera najbardziej melodyjny utwór Li Jianhonga, jaki kiedykolwiek powstał na gitarze: Bon Voyage, Erma. Poza tym jest monstrualny i ciężki. Brzmi jak miłość ojca.
Luxinpei 路新配 – Lose Again 再输一次 (SpaceFruityRecords)
China’s most serious amateur band’s comeback album. Sounds like old Beijing.
Najbardziej poważny album powracającego chińskiego zespołu amatorskiego. Brzmi jak stary Pekin.
Mai Mai 卖卖 – Winter Training 冬训 (Self-released)
Mai Mai channels the delicacy of human emotions through the manipulation of feedback and sonic space. Sounds like a mellow montage.
Mai Mai przekazuje delikatność ludzkich emocji poprzez manipulację sprzężeniem zwrotnym i przestrzenią dźwiękową. Brzmi jak delikatny montaż.
Mamer 马木尔 – Awlaⱪta / Afar 离 (Dusty Ballz)
On nylon guitar, the Kazakh noise master revisits folk tunes from his past. Sounds like an isola enveloped by the pale.
Na gitarze nylonowej kazachski mistrz noise’u powraca do ludowych melodii ze swojej przeszłości. Brzmi jak wyspa otoczona bladą mgłą.
The River, Orchestration, Walkman! 河边走 – Eternal Summer 无尽的夏天 (Friends Music)
A document of moments from three years of live performances by a spirited young band, whose members are clearly good friends with each other (trust me, you can hear that). Sounds like shimmering and flourishing memories (but not nostalgia).
Dokument przedstawiający fragmenty trzech lat występów na żywo pełnego energii młodego zespołu, którego członkowie są ze sobą wyraźnie zaprzyjaźnieni (uwierzcie mi, to słychać). Brzmi jak błyskotliwe i kwitnące wspomnienia (ale nie nostalgia).
VAVABOND – Functional Structures 機能結構 (Badhead)
Ripples. Cascades. A machine with feminine energy. Sounds like water.
Fale. Kaskady. Maszyna o kobiecej energii. Brzmi jak woda.
Wu Na 巫娜, Yan Jun 颜峻 – wu na and yan jun (Self-released)
A guqin/voice duo permeated with a gentle, creeping sadness. Sounds like we have never been modern.
Duet guqin i głosu, przeniknięty łagodnym, powoli narastającym smutkiem. Brzmi, jakbyśmy nigdy nie byli nowocześni.
Zhang Meng 张梦 – Noising Sheng 噪笙 (Dusty Ballz)
A brave new life to the ancient Chinese instrument that is the Sheng (free-reed mouth organ). Sounds like Pierre Boulez lost in translation.
Nowe życie dla starożytnego chińskiego instrumentu, jakim jest sheng (starożytny instrument dęty z grupy aerofonów stroikowych / organy ustne o swobodnym stroiku). Brzmi jak Pierre Boulez zagubiony w tłumaczeniu.
Zbigniew Karkowski, Li Jianhong 李剑鸿, Torturing Nurse – Noise in Shadow City (WV Sorcerer Productions)
Archival release of the year. Sounds like Karkowski. We miss Karkowski.
Archiwalne wydawnictwo roku. Brzmi jak Karkowski. Tęsknimy za Karkowskim.
The list is limited by a certain genric scope, and I don’t really know how to describe it. Put it this way: to date, the most comprehensive year-end list for new music in China seems to be the HMA Music Awards by the Bilibili influencer HOPICO (https://www.bilibili.com/video/BV1VrC6YJEcD). Let’s say this list only includes the kinds of music that HMA excludes.
Lista jest ograniczona pewnym zakresem gatunkowym i nie bardzo wiem, jak to opisać. Ujmę to tak: jak dotąd najbardziej kompleksową listą podsumowującą nowy rok muzyczny w Chinach wydaje się być lista HMA Music Awards autorstwa influencera Bilibili HOPICO. Powiedzmy, że ta lista zawiera tylko te rodzaje muzyki, które nie znalazły się na liście HMA.
Mabu is the mastermind of the label Dusty Ballz, and hehas already released the music of many artists from the Chinese underground. He is based in London for the moment. His releases appeared in the media such as The Quietus, The Wire, etc. He also collaborated with Cafe Oto in London.
Mabu jest pomysłodawcą wytwórni Dusty Ballz i wydał już muzykę wielu artystów chińskiej sceny undergroundowej. Obecnie mieszka w Londynie. Jego wydawnictwa pojawiły się w takich mediach jak The Quietus, The Wire itp. Współpracował również z Cafe Oto w Londynie.
dustyballz.bandcamp.com
Facebook
Instagram